คงจะเคยได้ยินเพลงกล่อมเด็กกันมาบ้างนะครับที่พูดถึงอีกา กับ กาเหวา เนื้อเพลงผมคงไม่กล่าวถึงเพราะจำไม่ค่อยได้ แต่ขอพูดถึงที่มาดีกว่า..นานนานมาแล้ว มีนกอินทรีย์ตัวนึงถูกนายพรานเอาหนังสติกยิงใส่ กระสุนแม้ไม่ทำให้ตายแต่กก็คาอยู่ที่ก้น มันได้รับความทรมานมาก จึงไปหาอีกา เพื่อนของมันอีกาเห็นเจ้านกอินทรีย์บาดเจ็บและมองแล้วจึงบอกว่า "เอาก้นหันไปทางพระอาทิตย์ซี่ ความร้อนของพระอาทิตย์จะทำให้กระสุนแตกได้นะ " เจ้านกอินทรี ทำตามที่อีกาบอกทันใด " โอ๊ย ร้อนจัง แสบปวดด้วย นี่หันมาครึ่งวันแล้วนะมันยิ่งทำให้ข้าเจ็บปวดมากกว่าเมื่อก่อนอีก" อีกาจนปัญญาที่จะช่วยเพื่อนได้ และหว่างนั้นมีนกกาเหว่าที่สังเกตการณ์อยุ่ก็หัวเราะขึ้นมา "เจ้าหัวเราะอะไรวะ เจ้ากาเห่วา "อินทรีถามด้วยความโมโห นกกเหว่าตอบ" ข้าหัวเราะในวิธีที่โง่เขลาของพวกเอ็งนะสิ " ถ้าเอ็งมีวิธีที่ดีกว่าช่วยเพื่อนข้าหน่อย " ก็ได้แต่อินทรีต้องมาเป็นข้ารับใช้ คอยเลี้ยงดูลูกให้ข้าไปตลอด ตกลงไหม " อินทรี ตกลงแบบไม่คิดให้เสียเวลา " ข้าไม่เชื่อเจ้าหรอกนะนกอินทรี เจ้าอีกา เจ้ากล้าเป็นคนค้ำประกันให้มันไหม " ได้เพื่อนข้าไม่โกหกหรอก ถ้ามันผิดคำพูดข้ายินดีทำหน้าที่นั้นแทน " ตกลงข้าจะบอกวิธีให้ เจ้านกอินทรีกระสุนนี้ทำจากดินเหีนยว เจ้าจงเอาก้นจุ่มไปในน้ำเมือกระสุนถูกน้ำจะละลายและแตกออก " เมื่อนกอินทรีทำตามนกกาเห่วาบอกไม่นานกระสุนก็หลุดออกจริงๆ แต่...มันบินหนีไปทันที งานเข้าอีกาซะแล้ว เจ้าอย่าลืมคำพูดนะเจ้าอีกา เจ้าต้องเลี้ยงดูลูกของข้าไปตลอดนะ อีกาจึงจำเป็นต้องทำตามสัญญาแทนเพื่อน ดังคำว่าอยากเป็นหนี้ให้เป็นนายหน้า อยากเป็นขี้ข้าต้องเป็นนายประกัน ".............................จบแล้ว
เคยอ่านเจอมานานแล้วเลยเอามาเล่าใหม่ มีชายคนนึงต้องการสมัครงานในตำแหน่งพนักงานล้างห้องน้ำของบริษัทใหญ่โตแห่งนึง เมื่อเขาได้สัมภาษร์จากฝ่าย บุคคล . " คุณมีอีเมลล์ไหมครับ " ไม่มีครับ "
คุณเคยใช้คอมพิวเตอร์ไหม" "ไม่เคยเลยครับ " " อืมถ้างั้นผมคงรับคุณเข้าทำงานม่ได้เพราะบ.เราจะแจ้งเงินเดือน หรือ ประกาศต่างๆผ่านระบบเมลล์ เสียใจด้วยครับ " เขาเดินคอตกกลับบ้านอย่างหมดหวัง ทั้งที่แค่จะเป็นคนล้างห้องน้ำ ระหว่างทางเขาซื้อผลไม้ราคาไม่แพงกลับไปกินที่บ้าน เมื่อเขากินไม่หมดเขาเลยนำไปขายให้เพื่อนบ้าน ก็ขายได้หมด รุ่งขึ้นเขาจึงไปขอร้องหัวหน้าฝ่ายอีกครั้ง "ผมรับคุณไม่ได้จริงๆ เอางี้คุณลองไปสมัครเมลล์มาละกัน ยุคนี้ใครๆเขาก็มีกัน" จากที่เมื่อวานเขานำผลไม้มาขายให้เพื่อนบ้านเกิดกินแล้วติดใจจึงฝากเขาซื้ออีก เขามีกำไรจากการขายผลไม้ เขาจึงซื้อของอื่นพืชผักเล็กน้อยติดไปด้วย เช่นเดิมทุกอย่างดีราวกับแจก เขาดีใจมากที่มันสามรถทำกำไรได้ เขาจึงเริ่มทำธุรกิจซื้อมาขายไปอย่างต่อเนื่อง ในไม่ช้าเขาก็เริ่มมีทุนมากขึ้น จนสามารถซื้อรถเผื่ออกไปซื้อผลไม้ไกลๆจำนวนมากๆมาขายได้ แล้วเขาก็ประสบผลสำเร็จเป็นเจ้าของกิจการของตัวเอง เขานึกขอบคุณตัวเองที่ไม่มีเมลล์ หากเขามีเมลล์เขาก็คงได้เป็นคนล้างห้องน้ำไปแล้ว.................อ่านขำๆนะครับ อ้าวเราก็มีเมลล์นี่หว่า (ฮา )
ในสมัยก่อนมนุษย์ยังไม่มีการกินอาหารแน่นอน พระเจ้าจึงส่งเทพควายลงมาบอกให้มนุษย์กินข้าววันละ สองมื้อจะได้ไม่ลำบาก แต่เทพควายมีนิสัยขี้เกียจแอบหลับระหว่างเดินทางมายังโลก เมื่อมาถึงเิกิดลืมคำสั่งของพระเจ้าทำให้คิดเอาตามใจตัวเอง "มนุษย์เอยเรารับคำำสั่งมาจาพระเจ้า เจ้าจงกินข้าววันละสามมื้อ " เหล่าผู้ได้รับฟังดังนั้นก็พยายามทำงานปลูกข้าวทำอาหารหนักกว่าเดิม เมื่อพระเจ้าเห็นความลำบากของมนุษย์ที่ปรกติจะต้องสบายเลยลงมาดูเมื่อเห็นมนุษย์ กินข้าววันละสามมื้อ จึงเรียกเทพควายมาถามเมื่อจวนตัวเทพควายจึงรับสารภาพว่าเป็นคนบอกเอง พระเจ้าจึงบอกว่าข้าให้กินสองมื้อเพราะเค้าจะได้ไม่ลำบากหาอาหารแต่เมื่อเจ้าเห็นแก่การกินของตัวเองทำให้พวกเขาต้องเดือดร้อนลำบาก "เจ้าจงลงไปยังโลก ช่วยเค้าทำนาทำงานหนักสารพัด เมื่อตายจงเป็นอาหารแก่พวกมนุษย์ " ตั้งแต่นั้นมาก็มีควายบนโลกมาช่วยชาวนาทำงานเอย.....................จบแล้ว
