My story

คงจะเคยได้ยินเพลงกล่อมเด็กกันมาบ้างนะครับที่พูดถึงอีกา กับ กาเหวา เนื้อเพลงผมคงไม่กล่าวถึงเพราะจำไม่ค่อยได้ แต่ขอพูดถึงที่มาดีกว่า..นานนานมาแล้ว มีนกอินทรีย์ตัวนึงถูกนายพรานเอาหนังสติกยิงใส่ กระสุนแม้ไม่ทำให้ตายแต่กก็คาอยู่ที่ก้น มันได้รับความทรมานมาก จึงไปหาอีกา เพื่อนของมันอีกาเห็นเจ้านกอินทรีย์บาดเจ็บและมองแล้วจึงบอกว่า "เอาก้นหันไปทางพระอาทิตย์ซี่ ความร้อนของพระอาทิตย์จะทำให้กระสุนแตกได้นะ " เจ้านกอินทรี ทำตามที่อีกาบอกทันใด " โอ๊ย ร้อนจัง แสบปวดด้วย นี่หันมาครึ่งวันแล้วนะมันยิ่งทำให้ข้าเจ็บปวดมากกว่าเมื่อก่อนอีก" อีกาจนปัญญาที่จะช่วยเพื่อนได้ และหว่างนั้นมีนกกาเหว่าที่สังเกตการณ์อยุ่ก็หัวเราะขึ้นมา "เจ้าหัวเราะอะไรวะ เจ้ากาเห่วา "อินทรีถามด้วยความโมโห นกกเหว่าตอบ" ข้าหัวเราะในวิธีที่โง่เขลาของพวกเอ็งนะสิ "  ถ้าเอ็งมีวิธีที่ดีกว่าช่วยเพื่อนข้าหน่อย " ก็ได้แต่อินทรีต้องมาเป็นข้ารับใช้ คอยเลี้ยงดูลูกให้ข้าไปตลอด ตกลงไหม " อินทรี ตกลงแบบไม่คิดให้เสียเวลา " ข้าไม่เชื่อเจ้าหรอกนะนกอินทรี เจ้าอีกา เจ้ากล้าเป็นคนค้ำประกันให้มันไหม " ได้เพื่อนข้าไม่โกหกหรอก ถ้ามันผิดคำพูดข้ายินดีทำหน้าที่นั้นแทน " ตกลงข้าจะบอกวิธีให้ เจ้านกอินทรีกระสุนนี้ทำจากดินเหีนยว เจ้าจงเอาก้นจุ่มไปในน้ำเมือกระสุนถูกน้ำจะละลายและแตกออก " เมื่อนกอินทรีทำตามนกกาเห่วาบอกไม่นานกระสุนก็หลุดออกจริงๆ แต่...มันบินหนีไปทันที งานเข้าอีกาซะแล้ว เจ้าอย่าลืมคำพูดนะเจ้าอีกา เจ้าต้องเลี้ยงดูลูกของข้าไปตลอดนะ อีกาจึงจำเป็นต้องทำตามสัญญาแทนเพื่อน ดังคำว่าอยากเป็นหนี้ให้เป็นนายหน้า อยากเป็นขี้ข้าต้องเป็นนายประกัน ".............................จบแล้ว

ในสมัยก่อนมนุษย์ยังไม่มีการกินอาหารแน่นอน พระเจ้าจึงส่งเทพควายลงมาบอกให้มนุษย์กินข้าววันละ สองมื้อจะได้ไม่ลำบาก แต่เทพควายมีนิสัยขี้เกียจแอบหลับระหว่างเดินทางมายังโลก เมื่อมาถึงเิกิดลืมคำสั่งของพระเจ้าทำให้คิดเอาตามใจตัวเอง "มนุษย์เอยเรารับคำำสั่งมาจาพระเจ้า เจ้าจงกินข้าววันละสามมื้อ " เหล่าผู้ได้รับฟังดังนั้นก็พยายามทำงานปลูกข้าวทำอาหารหนักกว่าเดิม เมื่อพระเจ้าเห็นความลำบากของมนุษย์ที่ปรกติจะต้องสบายเลยลงมาดูเมื่อเห็นมนุษย์ กินข้าววันละสามมื้อ จึงเรียกเทพควายมาถามเมื่อจวนตัวเทพควายจึงรับสารภาพว่าเป็นคนบอกเอง พระเจ้าจึงบอกว่าข้าให้กินสองมื้อเพราะเค้าจะได้ไม่ลำบากหาอาหารแต่เมื่อเจ้าเห็นแก่การกินของตัวเองทำให้พวกเขาต้องเดือดร้อนลำบาก  "เจ้าจงลงไปยังโลก ช่วยเค้าทำนาทำงานหนักสารพัด เมื่อตายจงเป็นอาหารแก่พวกมนุษย์ " ตั้งแต่นั้นมาก็มีควายบนโลกมาช่วยชาวนาทำงานเอย.....................จบแล้ว

เคยเล่าเรื่องกระต่ายตาแดงไปแล้วถ้าไม่พูดถึงหางคงไม่ครบ นานนานนนมาแล้วในสมัยแรก กระต่ายยังเป็นสัตว์ที่ไม่มีหางเหมือนสัตว์อื่นๆ มันน้อยใจต่อว่าพระเจ้าว่าทำไมมันจึงมีหางที่สั้นไม่สวยงามเหมือนสัตว์อื่นๆ พระเจ้าจึงให้มันเลือกหางมา ข้าขอเอาหางที่เป็นพวงสวยเหมือนหมาจิ้งจิกครับ เมื่อได้หางมาใหม่มันชื่นชมอยู่มากแต่พอผ่านไปสักวันมันเริ่มรู้สึกว่าหางนี้ไม่สะดวกหนักเวลากระโดด และลากพื้นดินไปตลอดเวลา ข้าขอหางใหม่ได้ไหมครับ เจ้าต้องการหางแบบไหนละข้าขอหางที่ชี้ขึ้นเหมือนไก่ครับ พอได้หางไก่มาเจ้ากระต่ายก็ชื่นชอบเหมืนเช่นเคย แต่แล้วปัญหาก็เกิด เมื่อเวลามันมุดลงในโพรงหรือกอไม้ หางนี้ก็ติดกับไม้บ้าง ติดทางเข้าออกบ้าง พระเจ้าครับ ขอหางใหม่ได้ไหมครับ บ๊ะ ข้าจะให้เจ้าเป็นครั้งสุดท้ายแล้วโว๊ย ผมขอหางสั้นๆเหมือนเดิมครับ ผมรู้แล้วว่าจงพอใจในสิ่งที่เรามีมาแต่กำเนิดดีที่สุด..................จบจ๊า